InMyFrame - One Photo Series #11

Piękny, mglisty poranek. Wracałem już z pleneru, który rozpocząłem w zupełnie innym miejscu. Jadąć samochodem w pewnym momencie trafiłem na cudowne, ciepłe światło, które nadało mgłą ognistego koloru. Uwielbiam takie poranki, kiedy mgła w połączeniu ze słońcem tworzą magiczny spektakl i zachęcają, żeby zatrzymać się na chwilę w zadumie i podziwiać w ciszy i spokoju te cuda.

W miejscu tym widziałem mnóstwo tego typu fotogenicznych scen. Za czasów dzieciństwa codziennie chodziłem tędy do szkoły, na spotkania z przyjaciółmi, do kościoła. Mój dom rodzinny znajduje się jakieś 300 metrów dalej. Całe otoczenie leży na wzgórzu. Każdy spacer, gdziekolwiek wiązał się z ponad kilemetrową drogą w dół lub w górę. Na najbliższy przystanek autobusowy z domu miałem 1,5 kilometra. A do szkoły podstawowej ponad 3. I uwielbiałem to. Te trasy, które przeważnie przemierzałem z bratem lub dziećiakami z sąsiedstwa. Wielu ich nie było. Mieszka tutaj ledwie kilka rodzin. Aktualnie dzieci są wożone przez rodziców. Mnie denerwowało, kiedy ktoś oferował podwózkę. Zdecydowanie preferowałem marsz na świeżym powietrzu, a niejednokrotnie biegliśmy cały odcinek z górki i to była świetna zabawa. Kondycję dzięki temu aż do czasów technikum miałem wybitną. Teraz niestety, mało z tej formy zostało. To właśnie robią z człowiekiem samochody i wygoda, którą dają. Zwłaszcze, że jestem raczej leniwy :)

A beautiful, foggy morning. I was returning from a field trip I'd started in a completely different location. Driving along, I stumbled upon a wonderful, warm light that turned the fog a fiery color. I love mornings like this, when the fog and sun combine to create a magical spectacle, inviting me to pause for a moment of reflection and admire these wonders in peace and quiet.

I saw countless photogenic scenes like this in this place. As a child, I walked this way every day to school, to meet friends, to church. My family home is about 300 meters away. The entire area is situated on a hill. Every walk, anywhere, involved a walk of over a kilometer up or down. The nearest bus stop was 1.5 kilometers from my house. And over 3 kilometers to primary school. And I loved it. Those routes I usually took with my brother or the neighborhood kids. There weren't many of them. Only a few families live here. Currently, the children are driven by their parents. I was irritated when someone offered a ride. I definitely preferred walking outdoors, and we often ran the entire distance downhill, and it was great fun. Thanks to this, I was in excellent condition until I was in technical school. Unfortunately, not much of that fitness remains now. That's what cars and the convenience they provide do to you. Especially since I'm rather lazy :)